Ο καπνίας είναι μια ποικιλία χαλαζία που σχηματίζεται συνήθως σε κοιλότητες πηγματίτη και ξεχωρίζει εύκολα χάρη στο καφέ του χρώμα με τις διαφορετικές αποχρώσεις. Χρησιμοποιείται συχνά στην κοσμηματοποιία κατά την κατασκευή δαχτυλιδιών και διακοσμητικών. Οι αδιαφανείς ποικιλίες του είναι γνωστές ως «καπνίας μόριον».

Ο διοψίδιος είναι ένα ορυκτό που σχηματίζει κρυστάλλους διαφόρων χρωμάτων, με συνηθέστερο χρώμα, το αδιαφανές πράσινο. ‘Οσοι κρύσταλλοι έχουν αξία ως πολύτιμοι λίθοι συχνά ταγιάρονται προκειμένου να αναδειχθεί το χρώμα τους. Έχει ανακαλυφθεί ότι ο διοψίδιος είναι ιδιαίτερα χρήσιμος κατά την απομόνωση των πυρηνικών αποβλήτων.

Ο μαγνητίτης είναι ένα ορυκτό της ομάδας των οξειδίων του σιδήρου που συναντάται σε πυριτικά, μεταμορφωμένα και ιζηματογενή πετρώματα. Λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε σίδηρο αποτελεί πλέον το σημαντικότερο μετάλλευμα σιδήρου σε όλον τον κόσμο. Πρόκειται για το πιο μανγητικό ορυκτό που υπάρχει στη φύση.

Η ισλανδική κρύσταλλος είναι μια διαφανής ποικιλία ασβεστίτη με τέλειο σχισμό. Είναι γνωστή για την οπτική ιδιότητα της διπλοθλαστικότητας που εμφανίζει. Αυτό σημαίνει ότι οι ακτίνες του φωτός που προσπίπτουν στους κρυστάλλους του ορυκτού διασπώνται σε δύο διαφορετικές ακτίνες.

Ο βαρύτης είναι ένα θειικό ορυκτό που αποτελείται από θειικό βάριο. Συνήθως εμφανίζεται με τη μορφή κρυστάλλων σε κοιλώματα ιζηματογενών πετρωμάτων. Το ειδικό του βάρος είναι εξαιρετικά υψηλό για ένα μη μεταλλικό ορυκτό.

Ο σεληνίτης είναι μια από τις τέσσερις κρυσταλλικές μορφές που μπορεί να εμφανίσει η γύψος και αποτελείται από διαφανείς κρυστάλλους. Στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ονομαζόταν λάπις σπεκουλάρις (lapis specularis), που σημαίνει «πέτρινος καθρέφτης», και χρησιμοποιούνταν ως υποκατάστατο του γυαλιού στα παράθυρα.

Ο κιτρίνης είναι μια μακροκρυσταλλική ποικιλία χαλαζία που έχει συνήθως κίτρινο ή πορτοκαλί χρώμα. Θεωρείται πολύτιμος λίθος και αποτελεί την πιο δημοφιλή ποικιλία χαλαζία στην κοσμηματοποιία μετά τον αμέθυστο. Το όνομά του προέρχεται από τη γαλλική λέξη «citron», που σημαινει λεμονι, από όπου και η ελληνική «κίτρινος».

Ο μοσχοβίτης είναι το πιο κοινό ορυκτό της οικογένειας των μαρμαρυγιών. Συναντάται σε πυριγενή, ιζηματογενή και μεταμορφωμένα πετρώματα. Είναι διαφανής άχρωμος, αν και μπορεί να έχει απαλές καφέ, κίτρινες, πράσινες ή ακόμη και κόκκινες αποχρώσεις.

Ο μπλε χαουλίτης ή τουρκενίτης είναι αυτό που οι γεωλόγοι αποκαλούν «ψευδοορυκτό», καθώς πρόκειται για ένα δείγμα χαουλίτη που έχει βαφτεί με πράσινο ή μπλε χρώμα ώστε να μοιάζει με τιρκουάζ. Οι κρύσταλλοί του είναι ιδιαίτερα σπάνιοι και έχουν βρεθεί μόνο σε δύο σημεία σε όλον τον πλανήτη.

Ο σιδηρίτης συναντάται συνήθως σε υδροθερμικές φλέβες και σε ιζηματογενή πετρώματα μικρού βάθους. Τα συγκρίματά του μπορεί να περιέχουν στο εσωτερικό τους καλά διατηρημένα απολιθώματα. Έχει μεγάλη οικονομική σημασία ως μετάλλευμα σιδήρου, καθώς αποτελείται κατά 48% από αυτό το μέταλλο.

Τα ρόδα χαλκηδόνιου είναι όμορφα συγκρίματα κρυστάλλων χαλαζία που σχηματίζονται με αργό ρυθμό στο εσωτερικό μεγάλων σχισμών σε βασαλτικούς σχηματισμούς, γι’ αυτό και έχουν επίπεδο σχήμα. Η μεγάλη ποικιλία χρωμάτων τους, οφείλεται στις προσμείξεις μετάλλων όπως ο σίδηρος και το νικέλιο.

Απατίτης είναι η ονομασία μιας ομάδας φωσφορικών ορυκτών με παρόμοια χημική σύσταση και φυσικές ιδιότητες. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα συστατικά του φωσφορίτη και χρησιμοποιείται στην παραγωγή λιπασμάτων. Τα δείγματά του με ξεχωριστά χρώματα πωλούνται ως πολύτιμοι λίθοι.

Ο κυανίτης είναι ένα ορυκτό μπλε χρώματος που συναντάται κυρίως σε μεταμορφωμένα πετρώματα. Ανήκει στην ομάδα των αργιλοπυριτικών ορυκτών. Η πιο χαρακτηριστική ιδιότητά του είναι η ανισοτροπία, το γεγονός δηλαδή ότι η σκληρότητά του στην κλίμακα Μος ποικίλει ανάλογα με την κατεύθυνση στην οποία έχει κρυσταλλωθεί το ορυκτό.

Ο αιματίτης είναι ένα από τα ορυκτά που βρίσκονται σε μεγαλύτερη αφθονία τόσο στην επιφάνεια όσο και στον φλοιό του πλανήτη μας. Μπορεί να έχει υδροθερμική προέλευση και σχηματίζεται σε πυριγενή, ιζηματογενή και μεταμορφωμένα πετρώματα. Αποτελεί το σημαντικότερο μετάλλευμα σιδήρου στον κόσμο, αλλά δεν έχει μαγνητικές ιδιότητες.

Η χρυσόκολλα σχηματίζεται μέσω της οξείδωσης των ορυκτών του χαλκού στο ανώτερο στρώμα των κοιτασμάτων, η οποία πραγματοποιείται όταν αυτά έρχονται σε επαφή με φλέβες νερού πλούσιου σε διοξείδιο του πυριτίου. Τα δείγματα πράσινου και μπλε χρώματος συνήθως γυαλίζονται για να μετατραπούν σε πολύτιμους λίθους.

Ο σφαλερίτης είναι ένα σουλφίδιο (θειούχο ορυκτό) του ψευδαργύρου που περιέχει μια μεταβλητή ποσότητα σιδήρου στη χημική του σύσταση. Εξαιτίας του γεγονότος ότι σχηματίζεται σε φλέβες, ρωγμές και κοιλότητες πετρωμάτων, δημιουργεί συχνά κρυστάλλους υψηλής ποιότητας οι οποίοι χρησιμοποιούνται στην κοσμηματοποιία ως πολύτιμοι λίθοι. Αποτελεί το σημαντικότερο μετάλλευμα ψευδαργύρου.

Ο βαναδινίτης είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά ορυκτά του κόσμου χάρη στους τέλειους κρυστάλλους του με κόκκινο και πορτοκαλί χρώμα. Είναι ένα πραγματικό θαύμα της φύσης και επιπλέον αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μεταλλεύματα βαναδίου. Συναντάται συχνά σε ξηρά κλίματα.

Ο γκαιτίτης σχηματίζεται από την αποσάθρωση άλλων ορυκτών πλούσιων σε σίδηρο (μαγνητίτης και σιδηροπυρίτης). Είναι συνηθισμένο συστατικό των εύφορων εδαφών που χρησιμοποιούνται για καλλιέργειες. Αποτελεί το δεύτερο πιο άφθονο οξείδιο του σιδήρου μετά τον αιματίτη. Αποθέσεις αυτού του ορυκτού υπάρχουν και στον πλανήτη Άρη.